ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΟΙΚΙΟ ΜΑΣ. ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Οι μισθοί μας δεν φτάνουν πια για να καλύψουν το διαρκώς αυξανόμενο κόστος ζωής και στέγασης. Τα ενοίκια απορροφούν ολοένα μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός μας, την ώρα που τρόφιμα, ενέργεια και βασικές ανάγκες γίνονται ακριβότερα. Για όλο και περισσότερους συναδέλφους, το να βρουν μια αξιοπρεπή κατοικία κοντά στον τόπο εργασίας τους γίνεται πραγματικός αγώνας.

Στα νησιά και στις τουριστικές περιοχές η κατάσταση έχει φτάσει στα όριά της. Συνάδελφοι που καλούνται να υπηρετήσουν μακριά από τον τόπο καταγωγής τους αδυνατούν να βρουν σπίτι ή βρίσκονται αντιμέτωποι με ενοίκια δυσανάλογα με τον μισθό τους. Φτάνουμε στο σημείο εργαζόμενοι να αναγκάζονται να μένουν ακόμη και σε κάμπινγκ ή προσωρινά καταλύματα, επειδή απλώς δεν υπάρχει προσιτή κατοικία.

Και αυτό δεν αφορά μόνο τους ίδιους τους εργαζόμενους. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Όταν ο εκπαιδευτικός, ο γιατρός, ο νοσηλευτής, ο πυροσβέστης, ο κοινωνικός λειτουργός ή ο δημόσιος υπάλληλος δεν μπορεί να βρει ένα σπίτι που να μπορεί να πληρώσει, τότε ολόκληρες περιοχές στερούνται ανθρώπους απαραίτητους για τη λειτουργία σχολείων, νοσοκομείων, δομών πρόνοιας και ζωτικών δημόσιων υπηρεσιών.

Η στεγαστική κρίση μετατρέπεται έτσι και σε κρίση των δημόσιων υπηρεσιών.

Την ίδια στιγμή, η κατοικία αντιμετωπίζεται ολοένα περισσότερο ως επενδυτικό προϊόν. Τα ενοίκια εκτινάσσονται, οι εξώσεις και οι πλειστηριασμοί απειλούν περισσότερους ανθρώπους, η βραχυχρόνια μίσθωση αφαιρεί κατοικίες από τη μακροχρόνια αγορά και νέες κατασκευές απευθύνονται πολλές φορές όχι στις ανάγκες των εργαζομένων, αλλά σε υψηλά εισοδήματα και επενδυτικά κεφάλαια.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα δεν μπορούμε να μένουμε θεατές.

Οι εργαζόμενοι και τα σωματεία μας έχουμε λόγο στη μάχη για την κατοικία. Γιατί το δικαίωμα σε αξιοπρεπή και προσιτή στέγη είναι άμεσα συνδεδεμένο με το δικαίωμα σε αξιοπρεπή εργασία και μισθό, αλλά και με το δικαίωμα όλων των πολιτών σε ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες, όπου κι αν ζουν.

Οι πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις για το δικαίωμα στη στέγη μάς θυμίζουν ότι κανένας εργαζόμενος και καμία οικογένεια δεν πρέπει να αντιμετωπίζει μόνος του την ανασφάλεια της στέγης.

Στις 11 Νοεμβρίου, στις 18:00, στην πλατεία Κλαυθμώνος, καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να δώσουμε το «παρών» και να ενώσουμε τη φωνή μας με όλους και όλες που αγωνίζονται για το δικαίωμα στην κατοικία.

Διεκδικούμε:

• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, ώστε να μπορούμε να ζούμε από τη δουλειά μας
• Μέτρα στέγασης για τους δημόσιους υπαλλήλους που υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, ιδιαίτερα σε νησιά και τουριστικές περιοχές
• Ρύθμιση στα ενοίκια
• Απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας & πώλησης κόκκινων δανείων με προσημείωση της πρώτης κατοικίας
• Κατάργηση της Golden Visa για κατοικία
• Φρένο στο Airbnb
• Δημόσια και αξιοπρεπή κατοικία για τους εργαζόμενους
• Ξενώνες και δομές για πρόσφυγες, αστέγους και θύματα έμφυλης βίας

Δεν μπορεί ο μισθός να τελειώνει στο νοίκι.

Εδώ θα βρείτε ενδεικτικό σχέδιο ψηφίσματος για το συλλαλητήριο για το ζήτημα της στέγης, στις 11 Νοέμβρη, ημέρα Γενικής Απεργίας στην Ισπανία για το θέμα αυτό, 6μμ στην πλ. Κλαυθμώνος.

Σας καλούμε, να υιοθετήσετε το κάλεσμα και να μας βοηθήσετε στην οργάνωση του συλλαλητηρίου