Η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί για ακόμη μία φορά να αξιοποιήσει τα αποτελέσματα της PISA για να μεταφέρει στους/τις εκπαιδευτικούς την ευθύνη για τα προβλήματα της εκπαίδευσης. Οι αριθμοί, όμως, δεν υπάρχουν σε κοινωνικό και εκπαιδευτικό κενό. Αντίθετα, αποτυπώνουν τις κοινωνικές συνθήκες και τις συνέπειες των πολιτικών που εφαρμόζονται στο δημόσιο σχολείο.

Η PISA μετρά συγκεκριμένες δεξιότητες και δεν μπορεί να αποτιμήσει τη συνολική μορφωτική και παιδαγωγική λειτουργία του σχολείου. Παράλληλα, οι επιδόσεις επηρεάζονται από τις κοινωνικές ανισότητες, τους διαθέσιμους πόρους και τις διαφορετικές συνθήκες κάθε εκπαιδευτικού συστήματος. Η διεθνής κατάταξη, επομένως, δεν αποτελεί από μόνη της μέτρο της ποιότητας της εκπαίδευσης. Η εμμονή, μάλιστα, στις μετρήσεις ενισχύει τον κίνδυνο ενός σχολείου που διδάσκει κυρίως ό,τι εξετάζεται, υποβαθμίζοντας την κριτική σκέψη και τη δημιουργικότητα.

Αν η κυβέρνηση αναζητά τις αιτίες της πτώσης των επιδόσεων, ας κοιτάξει τις δικές της επιλογές:

• Υποχρηματοδότηση, με τις δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία να παραμένουν μόλις στο 3,3% του ΑΕΠ (προτελευταία θέση στην ΕΕ).
• Υποστελέχωση και χιλιάδες κενά, με χαμένες διδακτικές ώρες και αστάθεια στη λειτουργία των σχολείων.
• Αύξηση μαθητών/τριών ανά τμήμα.
• Παρατεταμένο κλείσιμο των σχολείων στην πανδημία, με σοβαρές επιπτώσεις στη μάθηση και διεύρυνση των ανισοτήτων.
• Εντεινόμενη εξεταστική πίεση, Τράπεζα Θεμάτων και Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής.
• Γραφειοκρατία, πιεστική αξιολόγηση, χαμηλές αποδοχές και εργασιακή εξουθένωση των εκπαιδευτικών.
• Ανεπαρκής ενισχυτική διδασκαλία, ειδική αγωγή και δωρεάν επιμόρφωση, ενώ ενισχύονται παράλληλα πολιτικές επιλογής, ανταγωνισμού και κατηγοριοποίησης των σχολείων.

Κι ενώ η κυβέρνηση αναζητά «ενόχους» στις τάξεις, τα δικά της στοιχεία αποκαλύπτουν ότι από τις δεκάδες χιλιάδες αξιολογήσεις εκπαιδευτικών μόλις 6 χαρακτηρίστηκαν «μη ικανοποιητικοί».

Η απάντηση στην εκπαιδευτική κρίση δεν είναι περισσότερες εξετάσεις, έλεγχος και κατηγοριοποίηση. Είναι περισσότερη δημόσια χρηματοδότηση, μόνιμοι διορισμοί, μικρότερα τμήματα, ισχυρές υποστηρικτικές δομές, ουσιαστική επιμόρφωση και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

Οι εκπαιδευτικοί δεν θα γίνουν ο αποδιοπομπαίος τράγος μιας πολιτικής που υποβαθμίζει το δημόσιο σχολείο. Υπερασπιζόμαστε ένα δημόσιο, δωρεάν, ποιοτικό και συμπεριληπτικό σχολείο για όλα τα παιδιά.