Αυτή την 28ηΑπριλίου θυμόμαστε-τους νεκρούς μας
Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση- ΕΜΕΙΣ ΑΡΚΙ ΓΣΕΕ -Η εργασία δεν πρέπει να κοστίζει ζωές
Στις 28 Απρίλη κάθε χρόνο από το 1984 η εργατική τάξη τιμά τους νεκρούς των εργατικών ατυχημάτων με το παγκόσμιο σύνθημα «να θυμάσαι τους πεθαμένους, να μάχεσαι για τους ζωντανούς»
Πίσω από την καθημερινή πραγματικότητα της εργασίας, εκατομμύρια εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν αδιάκοπη πίεση: πολλές ώρες εργασίας, εργασιακή ανασφάλεια, ανέφικτοι στόχοι και τοξικές εργασιακές κουλτούρες.
Σε αυτές τις συνθήκες δεν είναι κακές οι δουλειές είναι επικίνδυνες για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων. Το άγχος, η ανησυχία και η επαγγελματική εξουθένωση προκαλούν πλέον περισσότερη βλάβη παγκοσμίως από ό,τι οι παραδοσιακοί επαγγελματικοί κίνδυνοι, όπως τα χημικά ή η σκόνη.
Η νέα έκθεση της International Trade Union Confederation (ITUC) δείχνει το μέγεθος της κρίσης:
- Μόνο οι πολλές ώρες εργασίας ευθύνονται για περίπου 745.000 θανάτους κάθε χρόνο.
- Υπάρχουν τουλάχιστον 70.000 αυτοκτονίες που σχετίζονται με την εργασία ετησίως.
- 12 δισεκατομμύρια εργάσιμες ημέρες χάνονται κάθε χρόνο λόγω κατάθλιψης και άγχους.
- Η επαγγελματική εξουθένωση επηρεάζει περίπου έναν στους πέντε εργαζόμενους παγκοσμίως.
- Οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι συνδέονται με πάνω από το 10% των περιπτώσεων καρδιοπαθειών, κατάθλιψης και αυτοκτονιών.
Στη χώρα μας η εντατικοποιήση της εργασίας 13ωρα στον Ιδιωτικό τομέα υποστελέχωση ασφυκτικές προθεσμίες και υπερφόρτωση των εργαζομένων στο δημόσιο οδηγούν σε συνεχιζόμενη αύξηση των εργατικών ατυχημάτων . Το 2025 καταγράφηκαν τουλάχιστον 201 θάνατοι σε χώρους εργασίας, ενώ ήδη τους πρώτους μήνες του 2026 οι απώλειες ανέρχονται σε 37, επιβεβαιώνοντας μια ανησυχητική τάση. Αποκαλύπτει ένα βαθύ και διαρκώς επιδεινούμενο πρόβλημα στα ζητήματα Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία. και μια συστηματική αποτυχία πρόληψης με ελλείψεις στην εφαρμογή κανόνων Υγείας & Ασφάλειας στην Εργασία, υποστελέχωση ελεγκτικών μηχανισμών, και, συχνά, κουλτούρα «ανοχής» στον κίνδυνο σε ορισμένους κλάδους (π.χ. κατασκευές, μεταφορές, βιομηχανία)
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη παρά μόνο η ενίσχυση των συνδικάτων και όλων των ανεξάρτητων συλλογικών μορφών οργάνωσης της εργασίας, ώστε η αλλαγή προς όφελος των εργαζομένων να είναι δυνατή. Τα στοιχεία δείχνουν ότι μια ισχυρή, δημοκρατική συνδικαλιστική παρουσία στον χώρο εργασίας αποτελεί την πιο αποτελεσματική προστασία απέναντι στους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, βελτιώνοντας την υγεία των εργαζομένων και τα οικονομικά αποτελέσματα.
Η Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση και το ΕΜΕΙΣ _ΑΡΚΙ ΓΣΕΕ διεκδικούμε:
- Ισχυρή νομοθεσία για την πρόληψη των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στην εργασία.
- Πλήρη συμμετοχή των συνδικάτων στην υγεία και ασφάλεια στους χώρους εργασίας.
- Αξιοπρεπή εργασία, που να περιλαμβάνει σταθερές θέσεις, δίκαιες αμοιβές, επαρκή στελέχωση και διαχειρίσιμο φόρτο εργασίας.
- Αναγνώριση των προβλημάτων ψυχικής υγείας ως επαγγελματικών ασθενειών.
Η εργασία δεν πρέπει να κοστίζει ζωές.
Οφείλουμε να δράσουμε τώρα, τιμώντας τη μνήμη των εργαζομένων που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας ή από επαγγελματική ασθένεια, και να διασφαλίσουμε ότι τέτοιες απώλειες δεν θα συνεχιστούν.
Η ζωή, η ψυχική και σωματική υγεία η αξιοπρέπεια των εργαζόμενων είναι αναφαίρετο και μη διαπραγματεύσιμο δικαίωμα και αγαθό.
