Η πολιτική απορρύθμισης των συλλογικών διαπραγματεύσεων φέρει ανεξίτηλη την σφραγίδα της ΝΔ η οποία τίναξε τον θεσμό των ΣΣΕ στον αέρα

Από Dionisis Temponeras:

Σε ψηφοφορία που διεξήχθη την Πέμπτη 11.11.2021, οι ευρωβουλευτές στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, υποστήριξαν τη θέσπιση, ελάχιστων απαιτήσεων για την προστασία των μισθών, σε ολόκληρη την ΕΕ, είτε με τη θέσπιση ενός νόμιμου μισθού (νομοθετημένος κατώτατος μισθός), είτε επιτρέποντας στους εργαζόμενους να διαπραγματεύονται τους μισθούς τους, με τους εργοδότες τους.

Για το λόγο αυτό προωθείται σχέδιο οδηγίας. Το σχέδιο οδηγίας, στοχεύει ρητά, στην ενίσχυση και επέκταση της κάλυψης των συλλογικών διαπραγματεύσεων και στην προστασία των εργαζομένων παρέχοντάς τους έναν κατώτατο μισθό μέσω αυτών των διαπραγματεύσεων. Τα κράτη μέλη, στα οποία οι συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι διαθέσιμες σε λιγότερο από το 80% του εργατικού δυναμικού, θα πρέπει να λάβουν ενεργά μέτρα για την προώθηση αυτού του εργαλείου. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΓΣΕΕ, το ποσοστό κάλυψης των εργαζομένων στην Ελλάδα μέσω Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) ανέρχεται σε 24%, αν υπολογιστεί με βάση των αριθμό των μισθωτών της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ (καλύπτονται περίπου 635.000 εργαζόμενοι, στο σύνολο των μισθωτών της χώρας που ανέρχεται σε 2.500.000 εργαζόμενους).

Η πολιτική απορρύθμισης των συλλογικών διαπραγματεύσεων φέρει ανεξίτηλη, την σφραγίδα της ΝΔ, η οποία την περίοδο 2012-2014 και 2019-2021, τίναξε τον θεσμό των ΣΣΕ στον αέρα.

Τα φτηνά μεροκάματα, οι άθλιοι όροι εργασίας, τα εργατικά ατυχήματα, που έχουν εκτοξευτεί, φέρουν την υπογραφή της ΝΔ.Η κυβέρνηση επιλέγει να κινηθεί σε μια ultra αντιδραστική κατεύθυνση, αρνείται την ουσιαστική αύξηση του κατώτατου μισθού και την αποκατάσταση του συστήματος των ΣΣΕ, την ώρα που όλη η Ευρώπη, σπεύδει να θέσει ελάχιστα όρια προστασίας των εργαζομένων, μπροστά και στο πρωτοφανές κύμα ακρίβειας.

Τελικά η ίδια η ελληνική κυβέρνηση, απορρίπτει το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο, αποδεικνύοντας ότι, είναι οπαδός, του πιο νεοφιλελεύθερου, κοινωνικού ολοκληρωτισμού, μιας προ-δημοκρατικής εποχής.