Η τροπολογία, που κατατέθηκε στη βουλή, για τις αναδρομικές διεκδικήσεις των συνταξιούχων του Δημοσίου, στα πλαίσια του υπό ψήφιση νομοσχεδίου, του Υπουργείου Οικονομικών, είναι ένα «μνημείο» αντισυνταγματικότητας.

Η κυβέρνηση, επιστρατεύει τον κοινωνικό αυτοματισμό, με τρόπο κυνικό και δημιουργεί αρνητικό προηγούμενο, σε σχέση με το δικαίωμα των πολιτών, για πρόσβαση στην υγεία, στην εκπαίδευση και γενικότερα, στο κοινωνικό κράτος.

Το πιο σημαντικό χωρίο της τροπολογίας, βρίσκεται στην αιτιολογική έκθεση, όπου η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ισότητας στα δημόσια βάρη, διαστρεβλώνεται, για να καταλήξει σε ένα κυνικό και άδικο συμπέρασμα:

Ότι, η δημοσιονομική ανάγκη, υπαρκτή ή μη, προηγείται του δικαιώματος της περιουσίας και της αξιοπρεπούς διαβίωσης, των πολιτών. Οι Έλληνες βουλευτές ετοιμάζονται να ψηφίσουν ότι, οι ανάγκες από τις επιπτώσεις της πανδημίας, οι αμυντικές δαπάνες της χώρας και η αντιμετώπιση του προσφυγικού, προέχουν από την αποκατάσταση των αδικημένων συνταξιούχων, που με τη «βούλα» του Συμβουλίου της Επικρατείας, δικαιώθηκαν για το πενιχρό 11μηνο, μεταξύ 2015 και 2016.Ακόμα περισσότερο η κυβέρνηση όχι, μόνο πέταξε στα σκουπίδια την απόφαση του ΣτΕ, αλλά κουνάει και το δάχτυλο στους συνταξιούχους, λέγοντάς τους περίπου, ότι «και πολλά πήρατε»…

Σύμφωνα με αυτήν την τακτική, που προσβάλλει βάναυσα την αρχή του κράτους δικαίου, οι συνταξιούχοι θεωρούνται δημοσιονομικό εμπόδιο. Άλλωστε, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, δεν δίστασε πρόσφατα, να δηλώσει ότι. θεωρεί «παρωχημένο το δικαίωμα στην εργασία και στη σύνταξη», σβήνοντας με μια μονοκονδυλιά περίπου 200 χρονιά δημοκρατικών αγώνων και κατακτήσεων των εργαζομένων

Ας δούμε όμως την τροπολογία προσεκτικότερα:.

1.Οι αξιώσεις των συνταξιούχων, περιορίζονται και πάλι στο χρονικό διάστημα, από 11.6.2015-13.5.2016, δηλαδή, μόνο σε αναδρομικά έντεκα μηνών, από τους 72 μήνες που διεκδικούσαν οι συνταξιούχοι.

2.Η τροπολογία πετάει εκτός, τις αξιώσεις για τις περικοπές του ν.4051/2012, δηλαδή, τη μείωση κατά 12% για ποσά που ξεπερνούν τα 1.300 ευρώ, επικαλούμενη προηγούμενη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

3.Το σημαντικότερο. Η κυβέρνηση παρεμβαίνει ευθέως στη Δικαιοσύνη, αφού δεν αναμένει την επικείμενη απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για τα ζητήματα των περικοπών και προλαμβάνει την οιαδήποτε κρίση, που αφορά, είτε το ύψος των διεκδικήσεων, είτε την χρονική έκταση, των αξιώσεων. Αλήθεια ποσό εξευτελιστικό θα είναι το Ελεγκτικό Συνέδριο, να αποφασίσει διαφορετικά και να επιδικάσει ποσά πέραν του 11μήνου; Που κείται η συνταγματική υποχρέωση της Διοίκησης να συμμορφώνεται με τις δικαστικές αποφάσεις και όχι να τις διαμορφώνει;

4.Προσοχή!Τα ποσά των αναδρομικών, που θα καταβληθούν, ενώ θα φορολογηθούν κανονικά, ως εισόδημα από συντάξεις, καταβάλλονται, άτοκα, παρόλο που έχουν περάσει 5-6 χρόνια, από τότε που κακώς αφαιρέθηκαν, από την τσέπη των συνταξιούχων.

5. Ενώ η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός, έχει δεσμευτεί να καταβάλλει τα πετσοκομμένα αναδρομικά, εντός Οκτωβρίου, δίνεται η δυνατότητα, αυτά να καταβληθούν μέχρι 31.12.2020 για κάποιο ανεξήγητο λόγο.

6.Η κυβέρνηση, δημιουργεί διαφορετικές ταχύτητες συνταξιούχων, αφού νομοθετεί ότι, οι δίκες, για όσους έχουν ήδη προσφύγει στα δικαστήρια, συνεχίζονται κανονικά, την ώρα που ο ίδιος ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κ.Βρούτσης, δήλωνε ότι, οι συνταξιούχοι, δεν χρειάζεται, να κάνουν αγωγές. Διαφορετικές ταχύτητες όμως, δημιουργούνται και μεταξύ συνταξιούχων, του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, αφού οι πρώτοι θα λάβουν τις περικοπές των νόμων 4051/2012 και 4093/2012, ενώ οι δεύτεροι, μόνο εκείνες του ν.4093/2012.

7.Τέλος, η κυβέρνηση, έρχεται με νόμο, να απαγορεύσει την συνταγματικά κατοχυρωμένη πρόσβαση του πολίτη στη δικαιοσύνη, ορίζοντας ότι, εφόσον οι συνταξιούχοι λάβουν τα πενιχρά αναδρομικά (ενδεχομένως τέλος Οκτωβρίου) δεν θα έχουν δικαίωμα να προσφύγουν για επικουρικές και δώρα. Πρόκειται για μια ακατανόητη προτροπή των πολιτών να προσφύγουν δικαστικά άμεσα και να μπουν σε περιττά δικαστικά έξοδα, για κάτι που μπορούσε να λυθεί, με πολιτική απόφαση.

Η κυβέρνηση με την τροπολογία αυτή, μετέτρεψε το Σύνταγμα σε κουρελόχαρτο και ανήγαγε τα δημοσιονομικά της χώρας, στο νέο κοινωνικό χάρτη δικαιωμάτων. Τη στιγμή, μάλιστα, που ο Υπουργός των Οικονομικών, περηφανεύεται για τα 34, 7 δις ταμειακών διαθεσίμων, των δημοσίων Ταμείων, όλη αυτή η επιχειρηματολογία καταλήγει σίγουρα στο κενό.

Διονύσης Τεμπονέρας

Δικηγόρος – Εργατολόγος