Χριστίνα Κοψίνη

Την ώρα που χθες σε όλο το διαδίκτυο ανέβαινε η είδηση για ένα κρούσμα Covid-19 στο κεντρικό κτίριο του υπουργείου Εργασίας, και μάλιστα με την απαράδεκτη έμφαση στο γεγονός ότι ο ασθενής προέρχεται από τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, αποκαλύπτεται για ακόμα μία φορά ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Στην προκειμένη περίπτωση «ο βασιλιάς», το υπουργείο Εργασίας, έχει «νοσήσει» ουκ ολίγες φορές. Η πανδημία έχει «χτυπήσει» την πόρτα και της Επιθεώρησης Εργασίας στα γραφεία της οδού Αγησιλάου, αλλά έχει πλήξει με κρούσμα και τους τεχνικούς επιθεωρητές που έχουν στην ευθύνη τους τον ευαίσθητο -από την άποψη της πληθώρας- τομέα πολλών μικρών και συχνά ανεξέλεγκτων -ως προς τους όρους υγιεινής και ασφάλειας- βιοτεχνιών της Δυτικής Αττικής.

Ενας από τους βασικούς κρίκους του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας που υποβαθμίστηκε επί Γ. Βρούτση σε γενική διεύθυνση του υπουργείου (έχοντας επικεφαλής έναν γενικό επιθεωρητή χωρίς αρμοδιότητες, ούτε καν για την υπογραφή των αδειών των υπαλλήλων του, αλλά μόνο για τις εγκρίσεις των εκτός έδρας μετακινήσεων!), παραμένει χωρίς κεντρικό προσανατολισμό και κατευθύνσεις για ένταση ελέγχων σε χώρους εργασίας, όπως όφειλε να κάνει προκειμένου να αποφευχθεί η επέκταση των κρουσμάτων στους χώρους εργασίας.

Οχι μόνο δεν υπάρχει κεντρική εντολή προς τους επιθεωρητές για μαζικούς ελέγχους, όχι μόνο δεν έχει γίνει καμία καμπάνια, αλλά όπως φαίνεται το ΣΕΠΕ με το προσωπικό των 750 υπαλλήλων έχει μετατραπεί σε φορέα εξυπηρέτησης του Πληροφοριακού Συστήματος ΕΡΓΑΝΗ για τη «λάντζα» στην εξυπηρέτηση των λογιστών.

Σε μια περίοδο μάλιστα που θα έπρεπε να έχει επικεντρώσει τους ελέγχους του στους χώρους εργασίας όπου αυξάνονται τα κρούσματα από την πανδημία, όπως αποδεικνύεται και από τα πολυπληθή κρούσματα σε εργασιακούς χώρους των Γιαννιτσών αλλά και από το τελευταίο στο Κορωπί.

Οι παροικούντες στο Εργασίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι μετά τις διακοπές δεν υπήρξε ουδεμία πρόνοια για τεστ στους υπαλλήλους που έρχονται σε επαφή και με τους πολίτες με εξαίρεση, όπως λέγεται, του γραφείο της Μιχαηλίδου όπου σύμφωνα με πληροφορίες υποχρεώθηκαν όλοι να τεστάρουν την κατάσταση της υγείας τους. Οσο για τους επιθεωρητές, σε αυτούς δόθηκαν δύο υφασμάτινες μάσκες… κι αυτό είναι όλο.

Εσχάτως δε πληροφορηθήκαμε ότι εντός του υπουργείου κυκλοφορεί και μια παραίνεση: να αγοράσουν όλοι το βιβλίο που εξέδωσε συνεργάτιδα στο γραφείο του υπουργού Εργασίας σχετικά με τον Covid- 19, προκειμένου να ξέρουν τι να πράξουν.

«Μα πώς μπορούν να ελεγχθούν οι επιχειρήσεις;» αντιτείνουν κάποιοι. Μα ούτε εδώ χρειάζεται κάποιος να ανακαλύψει την Αμερική. Επιθεωρήτρια στη Θεσσαλονίκη απέδειξε ότι ο προκαταρκτικός έλεγχος μπορεί να γίνει ακόμα και τηλεφωνικά. Αρκεί να αναζητηθούν από τα νοσοκομεία τα ονόματα των επιχειρήσεων όπου έχουν εμφανιστεί κρούσματα, ώστε να υπάρξει στη συνέχεια πρόνοια και έλεγχος και από το ΣΕΠΕ. Πρωτοβουλίες ανάλογες σημειώνονται από τους επιθεωρητές και στις τοπικές κοινωνίες. Αλλά κι αυτές είναι μεμονωμένες.

Το ΣΕΠΕ παραμένει στον αυτόματο πιλότο. Οι εργαζόμενοι στις βιομηχανίες και στις βιοτεχνίες έχουν αφεθεί στην καλή πρόθεση των επιχειρήσεων και των εργοδοτών. Όμως τι γίνεται στα εργαστήρια και στις αποθήκες, τι γίνεται στα συσκευαστήρια ψαριών στο Αιγάλεω, το Κερατσίνι και το Περιστέρι; Ποιος ελέγχει τις χιλιάδες ανασφάλιστες και αδήλωτες αποκλειστικές νοσοκόμες; Και ποιος θα διασώσει τον ρόλο των επιθεωρητών Εργασίας σε συνθήκες που η τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας, ιδιαίτερα στους κλειστούς χώρους, μπορεί να αποδειχτεί ζήτημα ζωής ή θανάτου;

https://www.efsyn.gr