Του Κώστα Κόλια*

Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών που κατατέθηκε για διαβούλευση, με τίτλο «Ρυθμίσεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα, τις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και λοιπές διατάξεις» στο άρθρο 31 προβλέπει την κατάργηση των σχολικών επιτροπών.

Οι σχολικές επιτροπές έρχονται στη συζήτηση και μάλιστα προς κατάργηση, ως σφήνα ή ως υποσέλιδο σε άσχετο προς αυτές νομοσχέδιο. Τόση είναι η βιάση που έχουν, ώστε να υποσκάψουν τα θεμέλια του Δημόσιου Σχολείου σήμερα.

Είναι διαπιστωμένο από την εμπειρία μας, πως όπου έχουν ήδη καταργηθεί λείπουν σοβαρά από την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των σχολείων. Τα σχολεία δεινοπαθούν για την αντικατάσταση ενός σπασμένου τζαμιού, τα καθαριστικά έχουν γίνει είδος πολυτελείας και το φωτοτυπικό χαρτί για τις βασικές ανάγκες των μαθητών είναι υλικό προς εξαφάνιση.

Από 1η Αυγούστου όλες οι σχολικές επιτροπές στους μεγάλους Δήμους που ακόμη λειτουργούν θα εκλείψουν. Και μαζί τους θα εκλείψει η υποστήριξη των στοιχειωδών λειτουργικών αναγκών των σχολείων. Η άμεση συνεργασία με τις σχολικές επιτροπές θα αντικατασταθεί από μια απρόσωπη, ασύγχρονη και δυσμενώς γραφειοκρατική υπηρεσία.

Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών μήπως γίνεται γιατί σε όσους δήμους έχουν ήδη καταργηθεί έδωσαν χτύπημα στην αδιαφάνεια και την κακό διαχείριση των οικονομικών αναγκών των σχολείων;

Η κατάργηση των σχολικών Επιτροπών έχει σαν στόχο την συγκέντρωση χρημάτων ώστε αυτά να κατευθυνθούν σε άλλες πραγματικές ανάγκες των σχολείων;

Η κατάργηση των σχολικών Επιτροπών έχει σχέδιο, έχει στρατηγική και είναι μια ιδιαίτερη επένδυση στην Παιδεία;

Δυστυχώς τίποτα από όλα αυτά. Είναι ρητορικά ερωτήματα με αυτονόητες κι αντίστροφες απαντήσεις. Η ευθεία δίωξη του Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης , ό,τι δηλ. έχει απομείνει, από αυτή την κυβέρνηση , η απέχθεια της προς ό,τι έχει σχέση με ένα κράτος πρόνοιας , αλληλεγγύης και λαϊκών δικαιωμάτων είναι ξεκάθαρη, ιδεολογικού προτάγματος και κυνικά αμείλικτη.

Το Δημόσιο σχολείο λοιπόν καλείται να εξυπηρετηθεί από χορηγούς και άλλους προστάτες με αντίτιμο τη διαφήμισή τους. Τα σχολεία δεν μπορούν να προσχεδιάσουν και να προγραμματίσουν τα έξοδα της χρονιάς με λογιστικά χαρακτηριστικά. Είναι μια δυναμική και συνεχώς μεταβαλλόμενη εργασία που ο Διευθυντής του σχολείου αδυνατεί να αναλάβει την ευθύνη εξ ολοκλήρου.

Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών είναι χτύπημα στην καρδιά του Δημόσιου σχολείου και των παροχών Του. Τα σχολεία δεν αντέχουν σε έναν τόσο στενό και ακόμη πιο κεντρικό έλεγχο των οικονομικών τους, ασφυκτιούν, χρειάζονται εμπιστοσύνη και θετική παρότρυνση. Όπου εφαρμόστηκαν μοντέλα Κεντρικής – Επιτελικής-κατεύθυνσης συχνά κατέληξαν να εφαρμόσουν πρακτικές που ήθελαν δήθεν να αποφύγουν, δηλ πρακτικές διασπάθισης και κακοδιαχείρισης προς όφελος ξένων προς την εκπαίδευση καταστάσεων.

Τα έξοδα στην εκπαίδευση δεν μειώνονται κλαδεύοντας τις παροχές της αλλά επενδύοντας σε αυτήν. Όσοι θέλουν τη σμίκρυνση της Δημόσιας Εκπαίδευσης προς χάριν άλλων συμφερόντων θα μας βρουν απέναντι.

Λέμε όχι στην κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών.

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ!

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ,22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 6:30Μ.Μ. ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ!

ο Κώστας Κόλλιας είναι μέλος του αυτόνομου ΔΙΚΤΥΟΥ ΠΑΤΡΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΑΣ