Η εικόνα του ελληνικού συστήματος υγείας που περιγράφει η Neue Zürcher Zeitung δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Το ΕΣΥ, όπως τονίζει η ελβετική εφημερίδα, «βρίσκεται σε κακή κατάσταση», αποτέλεσμα χρόνιων περικοπών, πολιτικών επιλογών και μιας κρατικής αδυναμίας να στηρίξει στοιχειωδώς τα δημόσια νοσοκομεία. Πρόκειται για μια κατάρρευση που πλέον δεν καταγράφεται μόνο στο εσωτερικό της χώρας, αλλά εκτίθεται ανοιχτά και στον διεθνή Τύπο.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το να αρρωστήσει κανείς σε ελληνικό νησί –ακόμη και σε περίοδο τουριστικής αιχμής– μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο. Νοσοκομεία υποστελεχωμένα, ελλείψεις σε βασικό εξοπλισμό και κτήρια που καταρρέουν κυριολεκτικά, συνθέτουν μια πραγματικότητα που διαψεύδει πανηγυρικά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις περί «αναβάθμισης» του ΕΣΥ. Το περιστατικό στο δημόσιο νοσοκομείο Ηρακλείου, όπου τμήμα της οροφής έπεσε πάνω σε καρδιοπαθή ασθενή, λειτουργεί ως ωμή μεταφορά ενός συστήματος που καταρρέει πάνω στους ίδιους τους ασθενείς του.

Η NZZ υπενθυμίζει ότι ο τομέας της υγείας οδηγήθηκε στην «εντατική» την περίοδο των μνημονίων, ωστόσο επισημαίνει ότι, παρά τη σημερινή δημοσιονομική σταθερότητα, καμία ουσιαστική αναστροφή δεν έχει επέλθει. Το ελληνικό κράτος εμφανίζει πλεονάσματα, η κυβέρνηση προβάλλει εικόνα «κανονικότητας» στο εξωτερικό, όμως τα δημόσια νοσοκομεία συνεχίζουν να λειτουργούν με όρους διαρκούς έκτακτης ανάγκης.

Στον πυρήνα της κρίσης βρίσκεται η φυγή του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Χαμηλοί μισθοί, εξοντωτικά ωράρια και υψηλό κόστος ζωής –ιδίως σε τουριστικές περιοχές– σπρώχνουν τους εργαζόμενους μακριά από το ΕΣΥ. Στα Χανιά, μια από τις πλέον προβεβλημένες τουριστικές περιοχές της χώρας, το πρόβλημα έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις: μέσα σε δύο μήνες παραιτήθηκαν 14 νοσηλευτές. Όπως δηλώνει ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου, Βαρδής Γεωργιακάκης, «κάποιοι προτιμούν να δουλεύουν ως σερβιτόροι» – μια φράση που αποτυπώνει με σκληρό τρόπο την απαξίωση της δημόσιας υγείας.

Η κρίση δεν περιορίζεται πλέον στους οικονομικά αδύναμους. Όπως σημειώνει η ελβετική εφημερίδα, τα αδιέξοδα του συστήματος υγείας έχουν αγγίξει ακόμη και εύπορες οικογένειες, αποδεικνύοντας ότι η διάλυση του ΕΣΥ δεν κάνει κοινωνικές διακρίσεις.

Απέναντι σε αυτή την εικόνα, οι κυβερνητικές εξαγγελίες για μελλοντικές προσλήψεις και για κατασκευή κατοικιών για γιατρούς μοιάζουν περισσότερο με επικοινωνιακά υποκατάστατα πολιτικής. Το κρίσιμο ζήτημα –η ουσιαστική αύξηση των μισθών και η πραγματική ενίσχυση του ΕΣΥ– παραμένει εκτός συζήτησης.

Δεν είναι τυχαίο, καταλήγει η Neue Zürcher Zeitung, ότι οι δημόσιες δαπάνες για την υγεία στην Ελλάδα καθηλώνονται στο 5,5% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αγγίζει το 7,5%. Η επιλογή είναι πολιτική και το κόστος της μετριέται καθημερινά σε ανθρώπινες ζωές.