Η εκλογή στην ηγεσία της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, μετά από την διάσπαση των ψήφων της εργατικής πλευράς από την μεριά της κυβερνητικής παράταξης, αποτελεί κόλαφο για τον θεσμό, που δεν είχε στο παρελθόν παρόμοια φαινόμενα παρακμής, αλλά αναδεικνύει περίτρανα και την κρίση που σοβεί στην κορυφή της συνδικαλιστικής ηγεσίας της χώρας, η οποία εδράζεται στην απόλυτη αδυναμία της πλειοψηφούσας