Η κυβέρνηση της ΝΔ με την σκανδαλώδη τροπολογία για την ΕΥΠ υιοθετεί τη λογική του Μακαρθισμού επαναφέροντας  δυσάρεστες μνήμες  στην Ελληνική κοινωνία τις οποίες προσπαθεί να ξεχάσει. Ξαναβγαίνουν από το χρονοντούλαπο της μετεμφυλιακής Ιστορίας και αναβιώνουν βρυκόλακες όπως: «κυνήγι μαγισσών» «ο κομμουνισμός ως εξωτερικός κίνδυνος» φάκελοι «κοινωνικών φρονημάτων»   καθεστωτικές και νοσηρές αντιλήψεις του παρακράτους της Δεξιάς «πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης για πρόσληψη» στρατιωτικοί Επίτροποι στα πανεπιστήμια έλεγχος

Μετά την εξαγγελία για μετατροπή των Μουσείων σε ΝΠΔΔ, έρχεται ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας της φύλαξης. Γι’ αυτό και όπως γράψαμε πριν λίγες μέρες σε προηγούμενη ανακοίνωση μας, που αφορούσε στη συνάντηση  με την πολιτική ηγεσία, ο ΓΓ σε σχετική ερώτηση μας αν θα προσλάβει ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΙ στα Μουσεία απάντησε «άλλα λόγια ν’ αγαπιώμαστε». Και με τουτα και με κεινα ξέχασε και

Για όσους δεν έχουν κοντή μνήμη αλλά και για τους νεώτερους αναφερόμαστε στο έτερο μέγα σκάνδαλο στο ΥΠΠΟΑ,  αυτό του ΟΠΕΠ, ο οποίος μπήκε σε διαδικασία εκκαθάρισης, ακόμη εκκαθαρίζεται και ποτέ φυσικά δεν αποδόθηκαν ευθύνες. Την ίδια συνταγή της συγκάλυψης επιλέγουν τώρα και για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας των Υπαλλήλων του ΥΠΠΟΑ. Πρόκειται για καταχθόνιο σχέδιο της Υπουργού Πολιτισμού και της  συνδικαλιστικής ηγεσίας

Συναδέλφισες, συνάδελφοι, Το αποτέλεσμα των εκλογών της 12ης Ιουνίου 2019 ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο ότι το συνδικαλιστικό κίνημα στο ΥΠΠΟΑ έχει ήδη αλλάξει.  Όσοι συμπαραταχθήκαμε στο ενωτικό υπόδειγμα του ΑΡΜΕ δεν έχουμε συνηθίσει σε θριαμβολογίες ούτε σε καταστροφολογίες. Οι 423 συνάδελφοι που μας εμπιστεύτηκαν δεν αποτελούν για εμάς τα λάφυρα μιας συνδικαλιστικής νίκης.  Αντίθετα μάλιστα, μαζί με όλους και

Συναδέλφισες και συνάδελφοι, Το 2019 αποτελεί μια κομβική χρονιά για τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων τόσο στο Δημόσιο όσο και γενικότερα. Αδιαμφισβήτητα οι εκλογές του Ενιαίου συλλόγου διεξάγονται σ΄ ένα φορτισμένο κλίμα με την προοπτική των εθνικών εκλογών. Οι εργαζόμενοι στο ΥΠΠΟΑ πρέπει ν’ απαντήσουμε σ’ ένα πραγματικό δίλημμα: μπροστά μας ανοίγεται ο ζοφερός δρόμος του νεοφιλελευθερισμού, της