Αιματηρές είναι οι απώλειες, που έχουν μισθωτοί και συνταξιούχοι στα οκτώ χρόνια των μνημονίων. Μισθοί, συντάξεις και επιδόματα δέχθηκαν επίθεση, ενώ ο «κύκλος» όχι μόνο δεν έκλεισε, αλλά έρχονται και νέα μέτρα τη διετία 2019 – 2020. Οι δημόσιοι υπάλληλοι κλήθηκαν να σηκώσουν ένα δυσανάλογο βάρος στα χρόνια των μνημονίων. Να επισημάνω πως στο δημόσιο καταργήθηκε ο 13ος και ο 14ος

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,      Με τη δημοσίευση του Ν. 4547/2018 καταργείται το θεσμικό πλαίσιο (ΠΔ 152/13) της ατομικής και τιμωρητικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Υπενθυμίζουμε ότι από το 2015 έχει καταργηθεί ο ν. 4024/11 και έχει αποδεσμευτεί ο μισθός και ο βαθμός από την αξιολόγηση και η εξέλιξη σε ΜΚ και βαθμούς είναι ακώλυτη. Καταργείται επίσης το θεσμικό πλαίσιο που είχε συνδέσει την «αυτοαξιολόγηση» των

-Η αξιολόγηση να μην οδηγεί σε απόλυση του υπαλλήλου Αποκαλυπτικός ήταν ο νέος πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Ιωάννης Πάιδας για τις απώλειες των δημοσίων υπαλλήλων από τη στιγμή που μπήκε η χώρα στα δεσμά των δανειστών – Μνημονίων. «Την τελευταία οκταετία και ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των δημοσιονομικών περιορισμών, οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν υποστεί μια δραματική μείωση των εισοδημάτων τους, η οποία

Εδώ και μήνες η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ, στις ανακοινώσεις της πλέον δεν γίνεται καμιά αναφορά για τις οφειλές των Νοσοκομείων και τους Προϋπολογισμούς. Πρώτα κατάρρευσε το σενάριο του μειωμένου Προϋπολογισμού «μειώνεται σε 780.000.000€ από 1.150.000€ το 2017» . Η  πραγματικότητα είναι ότι στα 780.000.000€ οι «καταστροφολόγοι» δεν είδαν ότι τα Νοσοκομεία είχαν 31/12/2017 στα ταμεία τους 400.000.000€. Άρα το συνολικό

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, Η πλειοψηφία της ΠΕΥΦΑ που διαχειρίστηκε όλα αυτά τα χρόνια μια σειρά ζητημάτων κομβικής σημασίας για την κατοχύρωση του κλάδου μας, δεν κατάφερε να λύσει κανένα από αυτά, ενώ οι οικονομικές συνθήκες ήταν ευνοϊκές και οι κυβερνήσεις ιδεολογικά φιλικές και υποστηρικτικές προς αυτούς. Ωστόσο οι ίδιοι ήταν δέσμιοι των «παραταξιακών» και «προσωπικών» τους επιλογών, φορείς μιας άλλης παλαιοκομματικής συνδικαλιστικής αντίληψης και γι’ αυτό στήριξαν άκριτα

Συντάκτης: Παναγιώτης Ιωακειμίδης* Το ζήτημα της ίδρυσης των δύο νέων Πρωτοδικείων στην Αθήνα ξεκίνησε το 1981, αλλά πολύ γρήγορα αποσύρθηκε. Σκόνταψε στην κάθετη διαφωνία των δικηγόρων, οι οποίοι το σπάσιμο του Πρωτοδικείου το θεωρούν αιτία πολέμου με την εκάστοτε κυβέρνηση. Θυμόμαστε τότε, εκτός από τη διαφωνία του ΔΣΑ για το σπάσιμο του Πρωτοδικείου, διαφωνούσαν ακόμα και με τη μετεγκατάστασή του.

Απέναντι στην ατομικότητα προβάλουμε τη συλλογικότητα . Είναι ανάγκη να στείλουμε μήνυμα ότι η προειδοποιητική 24ωρη απεργία δεν θα είναι μια τουφεκιά εκτόνωσης αλλά η αρχή μιας αντίδρασης σε συνέχειες. Συνεχίζουμε…. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΣΚΙΣυναδέλφισσες και συνάδελφοι, Μετά την προειδοποιητική 24ωρη απεργία στις 30.05.2018 είναι ανάγκη να στείλουμε μήνυμα ενότητας και επαγρύπνησης στα σχέδια της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων που επιδιώκει να

του Διονύση Τραυλού* Με αφορμή τις εκλογές στο σύλλογο δασκάλων και νηπιαγωγών Πάτρας Πριν από τρία χρόνια στη χώρα, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική Ευρώπη, ανέλαβε κυβέρνηση στην πατρίδα μας ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς. Το πλαίσιο που βρήκε ήταν ασφυκτικό. Από τη μία ένα υπέρογκο δημόσιο χρέος και από την άλλη άδεια ταμεία και ένα σχέδιο για αριστερή παρένθεση.

Του Βασίλη Βενιζέλου   Με μία επιστολή προς τους αρχηγούς των κομμάτων της Βουλής, επιστολή την οποία συζήτησε, κατά τα φαινόμενα, μόνον με τον γενικό γραμματέα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) κ. Παπαναστάση, καθώς η Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας έχει να συνεδριάσει από… διμήνου, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννάκος ζητεί από τα κόμματα να ελέγξουν κοινοβουλευτικά τον

Θυμάμαι, και με πιάνει θλίψη, γρήγορα, όμως, συνέρχομαι και η θλίψη μετατρέπεται σε οργή. Θυμάμαι, όταν τα μνημόνια ήταν στο ξεκίνημά τους, μετά το 2009, το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα, με την ΑΔΕΔΥ μπροστά, αντιστάθηκε σε όλα αυτά που έγιναν και μείωσαν τους μισθούς μας, με μειώσεις που έφτασαν και το 45%. Είδαμε κατακτήσεις δεκαετιών να ξηλώνονται σε λίγο χρόνο. Η ριζοσπαστική

Της Άννας Κιουτσοκιόζογλου – Πουλάκη* Ο δημόσιος διάλογος έχει αποτυπώσει ότι η ύπαρξη των ανεξάρτητων αρχών, τουλάχιστον εν μέρει, δεν είναι παρά ομολογία της αδυναμίας των πολιτικών να χειριστούν ζητήματα που βρίσκονται στη δική τους σφαίρα. Η κρίση πολιτικής δεν ήταν ο μόνος λόγος. Η νεοφιλελεύθερη επιλογή για αναδιανομή εξουσίας και το πέρασμα της πολιτικής και κρατικής εξουσίας σε κέντρα

*του Γιώργου Πετρόπουλου Η επίθεση στο Δημόσιο και στους εργαζόμενους σε αυτό, αποτέλεσε βασικό χαρακτηριστικό της επικοινωνιακής διαχείρισης επιβολής των Μνημονίων στην Ελληνική κοινωνία. Επιστρατεύθηκαν fake news για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, που ξεπερνούσε άλλοτε το ένα ή τα δύο εκατομμύρια, ή για επιδόματα που λάμβαναν οι εργαζόμενοι, με ευφάνταστους τίτλους όπως, «πλυσίματος χεριών»  ή «προθέρμανσης κινητήρα» κλπ. Τελικά,

Η ΑΔΕΔΥ, πάντως δεν φαίνεται να καλύπτεται από τις απαντήσεις του Υπουργείου και επιμένει να επιρρίπτει την ευθύνη στο υπουργείο γιατί δεν προχωρά στην κατάργηση της ως άνω διάταξης. Η «Αυγή» της Κυριακής επικοινώνησε μάλιστα με τον αντιπρόεδρο της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ Γιώργο Πετρόπουλο και στην ερώτησή μας τι μεσολάβησε και η ΑΔΕΔΥ προκήρυξε εκ νέου απεργία – αποχή