Επίδομα βιβλιοθήκης- Δεν είναι νόμιμη η επ’ αυτού επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (Δικ. απ.)

Η κατά την διάταξη του άρθρου 29 του ν. 3986/2011 ειδική εισφορά αλληλεγγύης επιβλήθηκε ως μέτρο αναγκαίο για την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης στο ορισμένου ορίου ετήσιο συνολικό καθαρό ατομικό εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο, των φυσικών προσώπων, που προκύπτει κατά τις διαχειριστικές χρήσεις των ετών 2010 έως και 2014, το δε ύψος της υπολογίζεται επί ολοκλήρου του ποσού του εν λόγω εισοδήματος, ανεξαρτήτως εάν είναι ή όχι φορολογητέο κατά τη νομοθεσία περί φορολογίας του εισοδήματος (βλ. ΣτΕ Ολ. 2563-6/2015)

Η διάταξη, όμως, αυτή αναφέρεται αποκλειστικώς σε «εισόδημα» κατά την έννοια του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε ήδη παραπάνω, το χορηγούμενο στους δικαστικούς λειτουργούς, βάσει της διάταξης του άρθρου 30 παρ. Α.3 του ν. 3205/2003, επίδομα δημιουργίας και ενημέρωσης βιβλιοθήκης και οργάνωσης γραφείου αντικρίζει πραγματικές δαπάνες στις οποίες αυτοί υποβάλλονται κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους. Οι πρόσθετες, δε, αυτές δαπάνες είναι από τη φύση τους, κρίνονται δε και από το νομοθέτη αναγκαίες προς εκπλήρωση των καθηκόντων τους.

Ως εκ τούτου,  σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λαμίας με αριθμό 110/2021, το ανωτέρω επίδομα έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν συγκεντρώνει τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά του εισοδήματος κατά τα άρθρα 78 του Συντάγματος και 4 παρ. 1 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, με αποτέλεσμα να μην είναι νόμιμη η επ’ αυτού επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

πηγή